วันนี้

ตื่นเช้า

อยากให้ฝนตก




ฝนไม่ตก




ต้องตีเทนนิส

ตีเทนนิสเสร็จ

ไปกินข้าว

ไม่หิวข้าว

แต่ก็ต้องกิน








เด็กน้อยโต๊ะข้างๆ

ร้องไห้งอแง

"หิวข้าว อยากกินข้าวววว"



ตั้งแต่เกิดมา

ไม่เคยต้องร้องไห้แบบนี้

เราคิดในใจ

แถมเดี๊ยวนี้

แม่ยังต้องบังคับให้ลูกๆตัวโตสองคนกินข้าว

เพราะหมู่นี้เราไม่ค่อยอยากกินอะไร

น้องไดเอ็ตเพื่อหุ่นผอมเพรียว

(อยู่ รร. ประจำชายล้วน ไม่ต้องผอมเพรียวก็ได้ น้องเอ๊ย - -")

มองไปโต๊ะข้างๆแล้วหันมามองผัดไทในจานตัวเอง

ผัดไทที่นอนนิ่งๆในจานเหมือนจะสอนอะไรบางอย่าง



แต่ก็นึกไม่ออก



เพราะช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงฝึกให้หัวสมองโล่งๆอยู่

:)

 

edit @ 16 Jun 2008 09:44:16 by wouldn't it be nice

ผ่านไปกับหนึ่งวัน


ที่ถึงจะเหมือนเดิม


แต่ก็ไม่เหมือนเดิม


ได้รู้ว่ายังมีคนอีกหลายคน


ที่พร้อมยืนอยู่ข้างๆเรา


ถึงจะไม่ใกล้เท่ากับคนที่เคยใกล้





ถึงบางครั้งจะมีอารมณ์สีเทาๆ

แต่เราก็กำลังเรียนรู้

ที่จะอยู่คนเดียวให้เป็นอีกครั้ง






วันนี้


แม่สอนเราให้รีดผ้า


วันนี้


แม่สอนเราให้รักตัวเอง

 

 

 

i am allergic to Central World
i am allergic to Siam Paragon
><

คิดถึงสิกิ





ถ้าเราหายไปในวันนี้


ก็คงจะไม่ต้องเสียใจกับอะไรหลายๆอย่าง


ไม่ต้องมองดูฟ้าที่เหมือนมืดหม่นกว่าเดิม


คงสงบ

...








ถ้าเราหายไปซะวันนี้

คนที่เหลืออยู่จะอยู่อย่างไร

คงต้องอยู่กับบ้านใหม่ที่มีห้องเกินๆ

และทุกๆวัน จะต้องเดินผ่านห้องหนึ่งแล้วคิดว่า

ตอนที่บ้านยังสร้างไม่เสร็จ

คนที่จากไปแล้วเคยบอกเอาไว้ว่า อยากจะอยู่ห้องนี้








คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้

พ่อแม่ของสิกิเค้าจะคิดแบบนี้รึเปล่า

ตอนที่นายภูเขากลับไปอยู่กับท้องฟ้า





ทำไมคนเราถึงคิดอยากจะฆ่าตัวตาย?

ถ้าเค้าคิดถึงคนที่ต้องถูกทิ้งไว้เบื้องหลังซักนิด

เราก็คงจะไม่ต้องมาอ่านข่าวที่หดหู่แบบนี้

ทุกวัน

ทุกวัน

 

edit @ 10 Jun 2008 21:28:36 by wouldn't it be nice